Φύλακες ενός δρυοδάσους στις νότιες πλαγιές του Βούρινου. Διαχειριζόμαστε υπεύθυνα 3.950 στρέμματα αδιαίρετης δασικής ιδιοκτησίας στα Γρεβενά.
Ποιοι Είμαστε
Από το 1957 διαχειρίζεται συλλογικά 3.950 στρέμματα αδιαίρετου δρυοδάσους στις νότιες πλαγιές του Βούρινου.
Ιδρύθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1957, ταυτόχρονα με την αγορά του δάσους. Οι 25 ιδρυτές απέκτησαν το δάσος από την οικογένεια Κατρανά της Σιάτιστας έναντι 268.575 δραχμών.
Μικροκλεισούρα Δ. Δ. Βεντζίου Γρεβενών, Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, Δυτική Μακεδονία. Το δάσος εκτείνεται νότια του χωριού, στις νότιες πλαγιές του Βούρινου.
Ο συνεταιρισμός ιδρύθηκε ως <<Αναγκαστικός Συνεταιρισμός>> από τους συνιδιοκτήτες αδιαίρετης δασικής έκτασης όπως στην συνέχεια περιγράφεται ιδρύθηκε σύμφωνα με το νόμο 1627/1939 περί δασικών συνεταιρισμών και το Β.Δ 15Η Ιουνίου 1940. Αναπροσαρμόστηκε το καταστατικό του σύμφωνα με το Ν. 1541/85.
Συνέταιροι γίνονται υποχρεωτικά όλοι εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτες του δάσους και κανείς άλλος. Τα όργανα συγκρότησης και διοίκησης του συνεταιρισμού είναι η Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο και το εποπτικό συμβούλιο, που εκλέγονται. Αρχαιρεσίες για την εκλογή-ανάδειξη των οργάνων γίνονται κάθε τρία χρόνια. Το Δ. Σ. είναι 5μελές.
Βασικός σκοπός του συνεταιρισμού είναι η διαχείριση, από κοινού, της δασικής έκτασης Μικροκλεισούρας, έκτασης 3.950 στρεμμάτων. Για την επίτευξη του βασικού αυτού σκοπού, αναλαμβάνει εργασίες ξύλευσης του δάσους και διανομής στους μερισματούχους της ανάλογης κάρπωσης.
Το δάσος που ανήκει στον ΑΣΔΑΔ Μικροκλεισούρας αγοράστηκε στις 6 Νοεμβρίου 1957 από κατοίκους του χωριού έναντι 268,575 δραχμών. Αγοράστηκε από την οικογένεια Κατρανά από την Σιάτιστα. Η έκτασή του είναι 3.949.625 στρέμματα (1/5 εξ αδιαιρέτου ανήκει στο δημόσιο). Οι αγοραστές άπαντες μικογεωργοκτηνοτρόφοι κάτοικοι του χωριού Μικροκλεισόυρας ήταν:
Η Κοινότητα
Η Μικροκλεισούρα Γρεβενών είναι ένα μικρό ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών, στη Δυτική Μακεδονία. Ανήκει σήμερα στον Δήμο Γρεβενών και στη Δημοτική Ενότητα Βεντζίου. Βρίσκεται περίπου 18–19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Γρεβενών, κοντά στα όρια με την Π.Ε. Κοζάνης.
Ο οικισμός βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Παπαγόρα κοντά στον ποταμό Αλιάκμονα. Νότια του χωριού ξεκινούν οι πλαγιές του Βούρινου, όπου εκτείνεται το δρυοδάσος σε υψόμετρο 470–850μ.
Το τοπίο γύρω από το χωριό χαρακτηρίζεται από δάση, λόφους, ρεματιές και γεωργικές εκτάσεις.
Η περιοχή έχει έντονο μακεδονίτικο φυσικό χαρακτήρα, με εναλλαγές καλλιεργειών και δασικών εκτάσεων.
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σαδοβίτσα. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή προσφυγικές οικογένειες και το χωριό μετονομάστηκε σε Μικροκλεισούρα το 1927.
Οι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν εκεί προέρχονταν κυρίως από περιοχές του Πόντου ΑΓ ΝΤΑ ΜΑΤΕΝ (Εβτζί), όπως συνέβη και σε αρκετούς οικισμούς της περιοχής Γρεβενών.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν παραδοσιακά με τη γεωργία (σιτηρά, όσπρια και άλλες καλλιέργειες), την κτηνοτροφία και την εκμετάλλευση του δάσους.
Παλαιότερα διέρχεται από την ευρύτερη περιοχή η σιδηροδρομική γραμμή Κοζάνης–Καλαμπάκας, που συνέδεε την κοινότητα με τα αστικά κέντρα και τις αγορές της εποχής.
Όπως πολλά χωριά της ελληνικής υπαίθρου, έχει υποστεί μεγάλη μείωση μόνιμου πληθυσμού. Η απογραφή του 2021 καταγράφει περίπου 24 μόνιμους κατοίκους. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει ένας τόπος με ιδιαίτερη αξία για όσους έχουν καταγωγή από εκεί, με δυνατούς οικογενειακούς δεσμούς και μνήμες.
Το Οικοσύστημα
Η συνιδιόκτητη δασική έκταση βρίσκεται στο νότιο μέρος του όρους «Βούρινος», εντός των διοικητικών ορίων του Δ.Δ Βεντζίου του Ν. Γρεβενών, και νότια του οικισμού Μικροκλεισούρας. Το υψόμετρο κυμαίνεται από 470 μέχρι 850 μέτρα. Η έκταση του δάσους ανέρχεται σε 3.950 στρέμματα και κατανέμεται στις παρακάτω κατηγορίες ως προς τη φυτοκάλυψη και την εδαφολογική εκμετάλλευση.
Συνολική έκταση 3.950 στρέμματα:
Το 1999 εκμισθώθηκε έκταση 238 στρεμμάτων σε ιδιώτη ως λατομείο εξόρυξης αδρανών υλικών και πετρωμάτων.
Το δασόκτημα Μικροκλεισούρας ανήκει κατά τα 4/5 εξ αδιαιρέτου σε 25 κατοίκους του οικισμού Μικροκλεισούρας και κατά το 1/5 εξ αδιαιρέτου στο Ελληνικό Δημόσιο.
Για ιστορικούς λόγους αξίζει να αναφερθεί ότι η ιδιοκτησία περιήλθε στους αδελφούς Κατρανά (κάτοικοι Σιάτιστας) το 1930, ενώ αποτελούσε ενιαίο δάσος, γνωστό σαν «δάσος Λαγκαδακίου» ή «Λούτσιστον», μαζί με το γειτονικό δάσος του συνοικισμού Λαγκαδακίου. Ο αρχικός ιδιοκτήτης Γεώργιος Κατρανάς αγόρασε το συνολικό δασόκτημα «Λούτσιστον» από τους Τουρκαλβανούς αρχικούς ιδιοκτήτες το 1884.
Τα όρια του δασοκτήματος ακολουθούν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους φυσικές γραμμές και φυσικά όρια του εδάφους και ως εκ τούτου δεν επιδέχονται αμφισβήτησης.
Οι 25 αρχικοί συνιδιοκτήτες σήμερα είτε βρίσκονται σε μεγάλη ηλικία, είτε έχουν αποδημήσει και συνεπώς έχουν αυξηθεί οι συνδικαιούχοι – φυσικά πρόσωπα εξαιτίας κληρονομικού δικαίου. Οι συνθήκες αυτές καθορίζουν τη μέχρι σήμερα διαχείριση του δάσους και πρέπει να ληφθούν υπόψη στην προοπτική αξιοποίησής του.
Το ανάγλυφο της περιοχής διακρίνεται από τις κλίσεις του εδάφους, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι μεγάλες, με ελάχιστα επίπεδα τμήμα (5% έως 70%). Η έκταση διαρρέεται από ρέματα που εκβάλλουν στον ποταμό Αλιάκμονα, ο οποίος αποτελεί και φυσικό όριο στο βόρειο τμήμα του δασοκτήματος. Από άποψη παραγωγικότητας τα εδάφη είναι φτωχά ή ελάχιστης παραγωγικότητας και αυτό αποτυπώνεται και στη διαχειριστική μελέτη, ως προς τον καθορισμό της «ποιότητας τόπου». Το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στην ποιότητα τόπου κατηγορίας IV και V (μέσο ύψος συστάδων, ηλικία, πίνακες παραγωγής). Η δασική βλάστηση αποτελείται κυρίως από φυλλοβόλα πλατύφυλλα με κυριότερους εκπροσώπους τα παρακάτω: :
Η χορτολιβαδική βλάστηση αποτελείται από διάφορα αγρωστώδη και ψυχανθή.
Τα υδρορέματα που διαρρέουν την περιοχή είναι ξηρά κατά τους θερινούς μήνες και εκβάλλουν τα νερά των βροχοπτώσεων κατά τη χειμερινή και εαρινή περίοδο. Υπάρχουν επίσης υπόγειες πηγές νερού απ’ όπου υδρεύεται και ο οικισμός.
Το δάσος αποτελεί χώρο διαμονής και ενδιαιτήσεως άγριων ζώων, όπως ζαρκάδια, αγριογούρουνα, λαγοί, αλεπούδες, φτερωτά θηράματα κ.λπ.
Η βασικότερη οικονομική αξιοποίηση του δάσους αφορά στην παραγωγή καυσόξυλων, ενώ παλαιότερα η έκταση χρησιμοποιούνταν και ως βοσκότοπος. Από το 1963 και μετά η παραγωγή καυσόξυλων γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και των αποφάσεων του Υπουργείου Γεωργίας. Η τελευταία διαχειριστική μελέτη εκπονήθηκε το καλοκαίρι του 2020, με διάρκεια 10 ετών. Η απόληψη του ξυλώδους αποθέματος, όπως περιγράφεται στην εκάστοτε διαχειριστική μελέτη, γίνεται από ιδιώτες, μετά την ανάθεση εργασίας από το συνεταιρισμό.
Αεροφωτογραφίες & Εικόνες
Φωτογραφίες από πτήσεις drone DJI Mavic 3M πάνω από το δρυοδάσος και την κοινότητα της Μικροκλεισούρας. Οι εικόνες θα αντικατασταθούν με πραγματικές αεροφωτογραφίες από τις πτήσεις.
Επικοινωνία
Για πληροφορίες σχετικά με το δάσος, τον Συνεταιρισμό, επισκέψεις ή συνεργασίες, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.